Ik hou sinds kort een blog bij. Over de multiculturele samenleving, want dat is echt mijn ding. Elke dag zet ik er een paar berichtjes op: ‘Wilders mag niet naar Denemarken’, ‘Zittende moslimadvocaat krijgt berisping’, ‘De rol van Antillianen in de oorlog’, dat werk. In het begin vond ik het best lastig. Onderwerpen genoeg, maar hoe plaats je een video? Waar haal je een foto vandaan? Wat betekent linkdumpen? Ik moest het allemaal uitvogelen, en dat was leerzaam, maar ook tijdrovend. Inmiddels gaat het soepeler, en kan ik me meer met de inhoud bezighouden.

Onderdeel van groter geheel

Mijn blog is onderdeel van een groter geheel, waarop zo´n honderd bloggers zich uitleven op hun favoriete onderwerp. Honderd mensen die zo gek zijn om dagelijks zeker een uur achter de computer te zitten om de wereld op de hoogte houden van het nieuws over hun ´afdeling´: India, seks, griep, koken of waar je maar warm van kan worden.

Deze week hadden we een bijeenkomst, en ontmoette ik mijn collega´s voor het eerst live. Voordat het officiële gedeelte begon, babbelden we wat rond de statafels. We stelden ons natuurlijk voor en vertelden van welk blog we zijn. Maar dat laatste was niet eens altijd nodig, want het was opvallend vaak al duidelijk. De dame met grijs haar: de 50+ blog. Een jongen met een strak shirt over zijn brede borst en gespierde armen: de fitness-blog. Een stijlvol geklede jongedame met een sjieke zonnebril in het haar: Italië-blog. Er waren ook wat mensen van het hoofdkantoor, die dus fulltime achter de computer werken. Hoe voorspelbaar: een leven met weinig zon en weinig beweging heeft zijn sporen nagelaten. Ik probeerde te gokken wie de boekenblog bijhield. Ja hoor, ook goed; een bebrild meisje.

Maar ze klopten niet allemaal. Het blog over meisjes wordt bijgehouden door een vrouw, geen meisje. “Never trust a skinny cook” heb ik geleerd, maar de dame van de kookblog is geen dikkerd. En hoe moet iemand eruit zien die over cadeaus schrijft? Een strik op het hoofd? Of iemand van de supermarktblog? Dat kan iedereen wel zijn!

'Nu vraag ik me af: zouden mijn collega’s ook meteen gezien hebben waar ík over schrijf?'

 Door:Tanja te Beek, zie ook:www.multiculti.blog.nl