Als tekstschrijver ontmoet je vaak mensen die je anders niet zou tegenkomen. Zo schreef ik onlangs in opdracht van de Stichting Bartiméus een interview met Sander Terphuis, ernstig slechtziende staatsrechtjurist uit Den Haag.
Bloedstollend vluchtverhaal
Sander Terphuis, een oer-Hollandse naam. Ik verwachtte op zijn minst een blonde man, een noorderling uit Friesland of Groningen. Niets was minder waar. Sander heet eigenlijk Ahmad en blijkt een Iraniër die in 1990 naar Nederland vluchtte. Zijn verhaal is bloedstollend. Hij wilde al heel lang vluchten uit Iran. In vrijheid leven en werken. Geld had hij niet. Wel moed en wilskracht. En hij was goed in worstelen, Iraans nationale volkssport.
Verschrikking
Sander besloot topsporter te worden en zich een weg naar de vrijheid te worstelen. Dat lukte. In 1990 werd hij geselecteerd voor het Iraanse worstelteam dat meedeed aan de wereldspelen voor gehandicapten in Assen. Toen hij in het Olympisch dorp was aangekomen, dacht hij maar aan één ding: vluchten. Na twee weken zag hij op een stil moment zijn kans schoon. Hij nam de bus naar het station van Assen en kocht een kaartje naar Amsterdam CS. Ik probeer het me voor te stellen. Je bent ernstig slechtziend, gevlucht, de geheime dienst van Iran zit je mogelijk op de hielen en je bent op weg naar een wildvreemd station waarvan je de uitgang niet kent. Dat moet een verschrikking zijn geweest.
Van Ahmad naar Sander
Ahmad belandde bij de Vreemdelingendienst die hem direct liet onderduiken. Toen het Iraanse Olympisch team weer was vertrokken, werd hij geplaatst in een asielzoekerscentrum in Leeuwarden. Uiteindelijk kreeg hij de Nederlandse nationaliteit. Ahmad nam een oer-Hollandse naam aan: Sander Terphuis. Zijn Iraanse naam was voor Hollanders te ingewikkeld, vond hij. En met een Nederlandse naam zou hij nóg beter kunnen integreren.
Met die integratie is het uitstekend gelukt. Sander spreekt perfect Nederlands, studeerde Rechten en Filosofie en werkte als senior staatsrechtjurist op het Ministerie van Buitenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties in Den Haag voor het project Versterking Grondwet.
De politiek in
Sander kreeg ook politieke interesses. Hij wil opkomen voor gehandicapten, onze rechtsstaat versterken en discriminatie tegengaan. Daarom meldde hij zich als kandidaat-Tweede Kamerlid voor de PvdA. Met voorkeursstemmen probeert hij de Tweede Kamer in te komen. Als dat lukt, wordt hij het eerste ernstig slechtziende Kamerlid. En de eerste oud-gehandicaptensporter van Iraanse afkomst. Klaar voor een potje worstelen met Geert Wilders. Ik verheug me er nu al op!
©Joke van der Leij, Tekstjuweel, Zeist
|