Als Bries in Haarlem uit de trein stapt staat een zwerver met de broek op zijn knieën over een bank heen te plassen. Hij heeft een woeste vervilte haardos, de bank is kletsnat en er ligt een flinke plas onder de bank.

“Kom maar op. Kom maar op” schreeuwt hij tegen de reizigers.
Bries loopt op de man af en vraagt hem of hij dit normaal vindt. De man herhaalt zijn eerdere boodschap en zwaait met zijn vuisten, met zijn broek nu nog lager, op zijn enkels.

“Kom maar op. Kom maar op”!
Bries voelt dat hij sneller gaat ademhalen, zweetdruppels lopen over zijn rug. Hij kijkt de man aan en spreekt langzamer dan anders. Legt de man, terwijl hij zijn hart voelt bonzen uit, dat dit niet kan. Stel je voor dat er mensen op de bank gaan zitten, het stinkt, het is vies, het is smerig. Het maakt op de man geen indruk.
“Kom maar op. Kom maar op”!

Weer zwaait hij met zijn vuisten en raakt Bries bijna in zijn gezicht.
“Goed dan kom ik nu op, smerige zeikerd”, terwijl hij dit zegt geeft hij de man een duw richting bank. De kerel valt achterover in zijn eigen pis. De vent schreeuwt:
“Klootzak, er ligt allemaal pis op die bank. Dat plakt, mijn kleren zijn helemaal vies nu. Ik sla je op je bek. Durf je wel een dakloze zo te mishandelen”.
“Trek je broek aan kerel, anders maak ik je af”, schreeuwt Bries.
“Kom met me mee dan halen we een emmer water en zeep. Dan kan je die vuile troep zelf schoonmaken”. Bries pakt de zwerver bij zijn nek en sleurt hem van de bank. Hij sleept de kerel mee naar de toiletten.

“Ja maar meneer, luister nou, mijn pis komt vanzelf, daar kan ik toch niks aan doen”..
Bries merkt ,dat door de zielige houding die de kerel aanneemt zijn eigen agressie zakt. Hij gaat medelijden in plaats van woede voelen. Zo werkt dat kennelijk in menselijke verhoudingen. Hoe groot de klootzak ook is, als ze zielig gaan doen dan heb jij gewonnen. Je hoeft niet meer agressief te zijn; je gaat in de help stand.. Bries voelt, dat dit nu ook bij hem plaatsvindt. Hij wil het niet laten gebeuren en neemt zich voor boosheid te blijven tonen.
“Luister man, je deed het net met opzet. Je stond bij die bank te schreeuwen met de broek op je knieën en als een klein kind zwaaide je met je plassende leuter heen en weer om zoveel mogelijk onder te pissen. Jij vindt het gewoon leuk om mensen bang te maken”.

Van de wc-beheerder krijgt Bries een emmer met sop en een bezem. De zwerver kreunt:
“Maar help me dan in ieder geval met schoonmaken meneer. Ik weet niet hoe dat moet”.
“Ja, ik zal je heus wel helpen. Ik ben de opzichter en jij de uitvoerder. Ik kijk of je het goed doet, want jij wilt het goed doen, dat weet ik. Jij wil eer uit je werk. Kom op aan de slag”.
Voordat de man begint met de grote schoonmaak steekt hij zijn kop in de emmer en wast zijn haren hoofd en handen. Het vervilte haar schikt hij als een tulband boven op zijn hoofd. Dan gaat hij aan de slag. Hij schrobt en boent zoals hij waarschijnlijk nog nooit gedaan heeft. Als de klus klaar is kijkt de vent tevreden naar zijn werk.
“Zo dat blinkt weer”, zegt hij voldaan.
Hij trekt zijn blouse en jack uit en stopt ze in de emmer. Daarna trekt hij de natte spullen aan.
“Een schoon lichaam in schone spullen”, zegt de man met een glimlach.
Het lijkt of er een complete make-over heeft plaatsgevonden.

“Wat heeft hier in godsnaam nu gewerkt”? vraagt Bries zich af.
“Is het zo eenvoudig, dat je iemand aan het werk moet helpen en complimentjes en koffie moet geven”? Na de koffie geven ze elkaar de hand.
 

De man loopt kwiek richting stationsplein.

Door: Jan Bouman