Bedankt Ptera en Rene Greve!

 

Na 5 jaar was het tijd voor een nieuwe website. Ik heb eindelijk gedaan wat ik mijn klanten ook adviseer: duidelijk vertellen wat je doet en uitleggen wat mensen aan je hebben. Na een klein maandje ploeteren is het gelukt, maar ik heb het niet alleen gedaan. Gelukkig maar. Sommige dingen kun je beter uitbesteden, zeker als je zoals ik geen techneut bent en geen kaas hebt gegeten van vormgeving! (meer…)

Lees meer

Hoe blijf je succesvol in crisistijd?

 

Hoe blijf je succesvol in crisistijd? Ik begin maar met vertellen wat niet werkt. Als nieuwsjunk volgde ik al het nieuws. Online, offline, papier, beeldscherm: ik zoog alle actualiteiten als een natte spons in me op. Ik weet dat we in een recessie verkeren, dat de euro op instorten staat en dat onze politici verstoppertje spelen in het Catshuis. Maar wat heb ik aan al die informatie? Ik geef zelf het antwoord maar: niets. Uiteindelijk ben je als zzp’er helemaal op jezelf aangewezen. Een continue stroom van negatieve economische nieuwsberichten werkt verlammend. (meer…)

Lees meer

Mag een ondernemer bang zijn?

 

Als je onderneemt, zelfs al is het een mini-onderneming zoals mijn eenmanszaak, dan ontkom je niet aan angst. De stemmetjes in je hoofd zorgen voor twijfel en onzekerheid. ´Hoe kom ik aan voldoende opdrachten? Wat als de euro instort? Hebben die Maya´s dan toch gelijk?´. Het spreekwoord klopt. Angst is meestal een slechte raadgever. (meer…)

Lees meer

Hoe vrij is de zzp’er?

 

Ik had geen vervelende baas, mocht mijn eigen tijd indelen en had het redelijk naar mijn zin. Het uiteindelijke zetje om ondernemer te worden kreeg ik door een trainer van een cursus die ik volgde. Hij zei: “Uiteindelijk moet je iets doen waar je hart sneller van gaat kloppen.” Mijn hart klopte sneller van veel dingen, maar niet van mijn werk. Mijn halve plannen werden hele besluiten. Ik startte mijn eenmanszaak.

Een zzp’er is zijn onderneming

Als zzp’er heb je een mini-onderneming. En die mini-onderneming: dat ben je dus helemaal zelf. In die zin ben ik nu veel onvrijer, want je werk houdt nooit op. Ik kan mij niet heugen dat ik langer dan 2 dagen mijn e-mail niet bekeek. Vakanties meegerekend. Mooi was die tijd dat ik als loonslaaf op vakantie ging. Dan ging de knop om. Een week. Twee weken. En soms drie lange weken liet ik niets van mij horen en dat was ook volstrekt normaal. Misschien dat het nu wel zou kunnen, maar het is nog nooit bij me opgekomen om dagenlang onbereikbaar te zijn. Maar ben ik nu vrijer, omdat ik op vakantie doorwerk? Dat lijkt me niet. Dus nogmaals: hoe vrij ben je als zelfstandige, wanneer je evenveel of meer werkt als iemand in loondienst?

Twijfelende vrouw

Vrijheid om te kiezen

Vrijheid is voor mij vooral een gevoel, een gevoel dat niet op objectieve feiten is gebaseerd. Ook zzp’ers voeren soms rotklusjes uit. Als zelfstandig ondernemer heb je te maken met tijdsdruk, deadlines en administratief gedoe. Kortom: het werk is niet altijd leuk. We leven in een geldeconomie en of je nu voor een baas werkt of niet: iedereen moet euro’s verdienen om te overleven. Voor mij is het grootste verschil het gevoel van vrijheid om zelf te kiezen wat ik doe.

Ik weet wat ik kan en het voelt goed om mijn passie te vervullen. Klopt mijn hart sneller van het werk dat ik doe? Laat ik eerlijk zijn: soms wel, maar natuurlijk niet altijd. Maar ik begrijp de woorden van mijn trainer en heb nog nooit spijt gehad van mijn besluit. Vrijheid is voor mij onbetaalbaar.

De vrijheid om te kiezen wat je wilt, zelfs al doe je soms liever wat anders.

Lees meer

Nooit meer met pensioen?

Op mijn vierde, we schrijven 1981, gaat mijn opa Theo na 40 trouwe dienstjaren weg bij de PTT. Nu, 30 jaar later, leeft mijn opa nog steeds. Sterker nog: hij is zo gezond als een vis. Hij fietst, klaverjast en doet boodschappen. Ziet hij ergens een prei die 20 eurocent goedkoper is, dan fietst hij gerust 5 kilometer om. Zo gezond is hij. Opa duif, zo noemen we hem, kost de samenleving bakken met geld. Dat is hem niet kwalijk te nemen, maar toch. Het wringt. Parasiteert hij niet op de arme drommels die voor hun 65ste het loodje leggen? Wie voor zijn pensionering sterft, kan immers fluiten naar z’n centjes. Moet dat niet anders? Kan dat niet eerlijker? (meer…)

Lees meer